ที่ทุกคนจะได้อ่านต่อไปนี้
เราไม่ได้'สปอย'ภาพยนตร์เรื่องนี้แม้แต่นิดเดียว
มันเป็นความรู้สึกตอนเราก้าวออกมาจากโรงภาพยนตร์
พร้อมกับความทรงจำของนิยายที่จุดประกายความฝันให้เรารู้ถึงทางที่ควรจะก้าวต่อไป^^
...................................................................
เคาะประตูบ้านผู้ไม่เคยเป็นเพื่อนเก่า
เมื่อเขามาเปิดประตู
เดินเข้าไปในบ้านที่สุดแสนพิสดาร
นั่งจิบน้ำชารสชาติเฝื่อนๆ
คุยเรื่องราวในอดีตอย่างออกรส
เขาขอตัวไปเติมชา
ฉันมองไปรอบบ้าน
แล้วลอบถอนหายใจ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง
เขากลับมาพร้อมเพื่อนพ้องที่คุ้นเคย
ค่ำคืนนั้น
เรามีปาร์ตี้เล็กๆร่วมกัน
ช่วงเวลาแห่งความสุข
เวลาหมุนวนมาถึง
งานเลี้ยงที่มีวันเลิกรา
ภาพยนตร์ต้องมีตอนจบ
และนิยายเลิกเขียนประโยคติดตามตอนต่อไป
ฉันร่ำลาพวกเขาด้วยคราบน้ำตา
ครั้งสุดท้ายของการเยี่ยมเยียน
เพื่อนพ้องผู้แสนดี
โบกมือเมื่อถอยห่างออกมา
หันหลังกลับ
พร้อมรอยยิ้ม
รอยยิ้ม
ไม่มีวันจางหาย
จะอยู่ในความทรงจำตลอดไป
....................................................................
รักเรื่องนี้จริงๆ❤
ทุกคนคิดอย่างนั้นไหมคะ?
